учун

олинган бир бўлак гўшт

Мохирани ахволини

оғирлаштиради. Мохира

шунча дард чакиб жони

оғриса хам, Аллохнинг

берган бу дардидан

нолимади шукур қилди, сабр

қилди. У ақилли қиз,

онасини, отасини унинг учун

жон олиб, жон бераётганини

юрак - юрагидан хис қилиб,

уларни қийнаб қўймаслик

учун жони оғриса хам

чидади. Муқаддас билан

Умиджон эса ёлғизгина

қизининг кўз олдида сўлиб

бораётганини кўриб адои -

тамом бўлишарди. Мохирани

холидан хабар топган қўни -

қўшни, қариндош -

туққанлар Мохирани кўргани

келар, яратгандан Мохирани

дардига даво тилашарди.

Малика ҳам жияни Мохирани

кўргани келади. Жигар

эмасми, Мохирани сўлиб

қолган юзларига қараб

ичидан бир нима узилгандай

бўлди. Хаёллари унитилиб

кетган ўтмишга олиб кетди.

Опасини ўлимида

Муқаддасни айблаб

қарғагани, Муқаддасни

кўзларидан дув - дув ёш

тўкиб " қарғишингизни

қайтиб олинг " ,- деб худони

зорини қилганини эслаб тани

жимбирлаб кетди. Ўша куни

аламда айтган гапларига

,қарғаганига пушаймон

бўлиб

виждони қийналди.

Жияни Мохиранинг,

акасининг кўзига қарашга

ўзида куч тополмади. Агар

Мохирага бир гап бўлса, мен

қандай яшайман. Ўша куни

мен нега норасида

фариштага ўлим тиладим.

Ахир у менинг жияним

,жоним, қоним эканлигини,

унда гунох йўқлигини

нахотки ўшанда тушуниб

етмадим. Аммо чин юракдан

айтмагандим, фақат аламдан

айтган эдим. Аллохим

қарғишимни қайтиб олдим,

жиянимни биздан олиб

қўйма, уни дардига дармон

шифойи комил бер, - дея ич -

ичидан унсиз йиғлади .

Ўлим хақ. Ўн етти бахорни

қаршилаган Мохира гул

ғунчадай очилмай сўлди. Ота

- онасини ,яқинларини

юрагини доғлаб бу дунёни

тарк қилди. Ёлғиз қизидан

айрилган Муқаддас

Мохирани совуқ баданини

қучиб доду фарёд қилди. Сен

ўлгунча мен ўлсам

бўлмсмиди жон қизим.

Мени юрак бағримни доғлаб,

ёнар ўтга ташлаб кетма жоон

болам. Ҳали ўн гулингдан

бир гулинг очилмай

сўлдингми болам.

Тенгдошларинг қатори

юрсанг бўлмасмиди , хамма

сиғган кенг дунёга сен

сиғмадингми жон болама

.Келин кўйлак ерига, кафан

кийиб қора ерга лойиқ

бўлдингми жон болам.

Дардингга дармон бўла

олмаган муштипар онангни

кечир болам. Докторларга

ишониб хаётингни

топширгандим, уларга

ишониб адашибман. Жон

болам. Билганимда ўлсам

хам икки дунё қарши турса

хам, ўша бигиздай игнани

санчдириб, буйрагингдан

гўшт олдирмасдим. Хом сут

эмган бандамизда. Сенсиз

ахволимиз не кечади.

Қизалоғим беғуборим

ўзимми, фариштам

онасининг дастёри. Сени

соғинсам қора ерними қучай

қизим. Бўйларингга ўзим

бўйтумор бўлай. Турақол

кўзларингни оча қол

болажоним . Айрилиқ

дардига чидай олмайман -

деб нола қилиб юракларни

ўртаб йиғлади. Умиджон эса

унсиз - унсиз йиғлади .

— Онаси ,- дея Муқаддасни

бағрига босди. Аллохнинг

иродаси экан. Банда

бўлганнинг иложи йўқ

Аллохнинг олдида ,- деб

Муқаддасга кўнгил берар,

аммо ўзи эса айрилиқ

азобидан дунёларга

сиғмасди.

— Хаммасига ўша синглингиз

Малика сабабчи, - деди

бирдан Муқаддас

Умиджонни қўлини силтаб

ташлаб. Ўша куни қарғаманг

деб шунча ёлвордим,